Andere wending...

Zo is je leven nog met de status "ongewenst kinderloos", zo is het ineens een achtbaan van gevoelens voor, door en over kinderen.

Wij zijn afgelopen maandagavond bij een collega van Jörg geweest, die nu 2,5 jaar pleegmoeder is voor een ventje van inmiddels 6 jaar. Ook zij is ongewenst kinderloos en besloot om pleegmoeder te worden ivm haar leeftijd (41 toen ze stopte met de IVF-behandelingen). Zij heeft bij Pleegzorg aan kunnen geven dat zij graag een kindje permanent in huis wilde. Dit wist ik dus niet en door haar verhaal is onze horizon ineens wel verbreed.
Het traject van informatieavond tot voorstel van pleegzoon heeft bij haar 9 maanden geduurd.

Wij praten er sindsdien heel veel over en vandaag heb ik voor mezelf een knoop doorgehakt: wij gaan voor pleegouderschap. Dit is een korter traject (een adoptietraject duurt nu eenmaal een jaar of 6, en tegen die tijd zijn wij dus 39... dit vinden wij allebei te oud), en zijn er 10.000 kindjes in Nederland die om welke reden dan ook (tijdelijk) niet thuis kunnen wonen. Sommigen van hen kunnen gewoon nooit meer naar huis en verblijven dus in gezinsvervangende tehuizen.
Uiteraard realiseren wij ons allebei dat ook het leven van een pleegouder niet altijd over rozen gaat. Je krijgt altijd te maken met een kindje met een bepaald rugzakje (dat is bij adoptie ook zo), maar ook nog eens met de biologische ouder(s) en/of familie van dat kindje. Voordeel is wel dat je terug kunt vallen op de hulpverlening vanuit Pleegzorg.

Omdat ik er al een paar dagen goed mee bezig ben, slaap ik natuurlijk erg slecht. Het is gewoon druk in mijn hoofd met allerlei leuke, spannende, praktische en grappige zaken:
1. welke kamer moeten we gaan verbouwen?
2. tja, hoe weet ik welke kleuren ik moet nemen voor het behang... ik weet toch niet of het een jongen of een meisje gaat zijn? Dus neutraal dan maar
3. zouden wij 2 kindjes tegelijk ook aankunnen? Lijkt me wel leuk! Ja, dan moeten er 2 kamers opgeknapt.
4. gaan we nu al dingen verzamelen? Boekjes, kleren, speelgoed enzovoorts? Ook hier is het van belang of het een jongen of meisje is... nee dus.
5. mogen we met een pleegkind gewoon naar Frankrijk op vakantie?
6. uiteraard moet er ook een speelhoek in de woonkamer komen
enz enz enz enz enz...

Dus ik ben vandaag eerst even langs de huisarts geweest voor een 'doorslaappilletje' en daarna maar es de Kruitvat in geweest... Moest toch allerlei dingen uit de aanbieding hebben, maar wat kijk je dan ineens anders naar al dat speelgoed daar! Ik heb dat 6 jaar lang vermeden... 6 jaar lang alleen naar gekeken als er een kind jarig was en dan nog snel kiezen, betalen en wegwezen. Voor het eerst heb ik daar staan snuffelen voor een kindje dat bij ons komt wonen. Helaas was er geen uni-speelgoed (op duplo na) dus heb ik geen speelgoed gekocht, maar ik ben wel geslaagd voor 3 prachtige voorleesboekjes en een kleur-lees-doe-boekje van Winnie the Pooh (altijd goed, toch??)
Binnenkort de Action maar es even met een bezoekje vereren! Die hebben altijd leuke knutsel- en kleurspulletjes!!

Over een maand hebben wij onze infoavond van Pleegzorg, en ons besluit staat al vast, wij zullen ons op gaan geven voor de cursus die je moet doorlopen (over loyaliteit, soorten problemen waardoor kindje niet meer thuis kan wonen, hechting enzovoorts).

Voor iedereen die dit leest, zou ik willen vragen of je in een reactie mee zou willen denken over praktische zaken die wij op die infoavond zouden kunnen vragen. Ik weet dat wij (vooral ik) nu op een soort van roze wolk zitten, waardoor je het praktische misschien wel vergeet.

Weekendje kinders

Vrijdagavond ben ik langs schoonzus, zwager en hun 3 kinderen geweest. Nog net mee kunnen eten, ff stoeien en op naar bed. De kinders waren al onder de douche gegooid door schoonzus, en ik had de eer om Jesse af te drogen en vervolgens zijn tanden te poetsen. Jesse en ik vinden dat erg leuk om te doen, dus we giechelen wat af, hihihi! De jongens krijgen allemaal een boekje voorgelezen en daarna zijn ze lekker gaan slapen.

Vervolgens hebben zwager en schoonzus verteld over de reis die zwager gaat maken over 4 weken: expeditie naar de Zuidpool! Het is de bedoeling dat ik een spandoekje ontwerp, zodat zwager daarmee de groep kan verrassen.

Zwager moest ook nog even trainen, dus die vertrok met zijn bandje voor een wandeling door de polder en konden schoonzus en ik es ff heerlijk bijbeppen!

Zaterdagmiddag weer naar de kinders (Jörg moest werken) en ik heb geweldig met de mannen gestoeid! Ook heel trots alle 3 tegelijk eten gegeven. De twee oudsten (bijna 6 en 3,5) redden zichzelf wel met eten, maar hebben wel stimulans nodig. De jongste (bijna 2)  maakt er echt nog een potje van en heeft echt nog hulp nodig. Het eten werd door middel van "3-happen-daarna-high-five" toch een erg leuk spelletje en na een kwartier zat alles erin.
Door dit spelletje en vervolgens een compliment van schoonzus, kreeg ik het besef dat ik bijna 6 jaar lang me heb gedistantieerd van de kinders en eigenlijk maar weinig met ze heb gedaan... Mijn god wat een hell-of-an-ante ben ik wel niet? Zij kunnen er toch zeker niets aan doen dat wij geen kinderen kunnen krijgen?
Bij deze is dus het besluit genomen: ik ga een leuke tante voor ze zijn :)

Vandaag een dagje lekker thuis, met de onverwachte wending dat mijn moeder gewoon ff langs kwam voor de koffie (dat gebeurt niet zo vaak, dus des te leuker!!)
Vertelde ze me ineens vol trots dat ze gestopt is met roken!! WOW!!

*ik is trots op mijn moeke*

Jippiieee!

Gister viel ons BKA-nummer al in de bus! Ging alles maar zo snel...

's middags zijn we naar Sandra en Aswin gereden voor een gezellig avondje en hij werd zelfs nog leuker dan we al gepland hadden, doordat Jeroen en Marjo onverwachts ook kwamen :D
Gezellig met z'n zessen een superleuk spelletje zitten spelen (iets met regenworden ofzo??) en toen Sandra en Aswin naar bed wilden, zijn we naar Jeroen en Marjo gegaan om daar te boerenbridgen (om 1 uur 's nachts, hahahha). Uiteraard kreeg iedereen ook honger en hebben we midden in de nacht nog een shoarmatent gebeld.

Zondag lekker rustig gehouden, en lekker bij pa & ma gegeten. Esther was daar ook met de kinders en we hebben heerlijk met gespeeld en gekroeld.

Zojuist op de bank kwamen we tot het besef dat het vandaag 30 oktober is, en ja ja, wij zijn vandaag officieel 11 jaar bij elkaar!! <3

Zucht!

Gisteren is de aanvraag voor het BKA-nummer de bus op gegaan!

Ik heb behoorlijk diep moeten zuchten toen ik de enveloppe losliet hoor. 't voelt niet als 'afscheid' van een eigen kindje, maar wel als een nieuwe fase die we nu ingaan.

Voor wat ik inmiddels heb gelezen, is een BKA-nummer binnen enkele dagen in huis. Ik hou jullie weer op de hoogte!

Ruim een week verder...

Het is vandaag mijn eerste vrije woensdag... rare dag om vrij te zijn, maar ik geloof dat ik er wel snel aan kan wennen ;-)

De afgelopen 1,5 week hebben we eigenlijk niet zoveel gedaan. We zijn zondag 16-10 naar Jeroen en Marjo geweest voor een leuke gezellige avond, en zijn blijven slapen. Helaas voelde Jörg zich die nacht niet goed en is meerdere keren zijn bed uit geweest voor een nachtelijk toilet-bezoek. Dit heeft ie de hele maandag nog gehouden en dinsdag was het weg (nog wel een beetje gammel). Dus 's middags laat naar mijn schoonouders gegaan om daar gezellig te eten.
Woensdagmiddag zijn we nogmaals naar pa & ma geweest, om daar mijn projectjes te schuren en verven. Mijn projectjes zijn de foto-plankjes voor aan de muur in de woonkamer en het koofje voor over het element van de vloerverwarming heen in het halletje.
Helaas kreeg ik die avond hetzelfde als Jörgen en heb de volgende dag echt voor pampus gelegen op de bank.
Vrijdag ben ik nog een keer teruggeweest naar pa & ma om mijn projectjes nog een keer te schuren en lakken.

Zaterdag moest Jörg weer beginnen met werken en na zijn werk zijn we naar Zuid geweest. Remko vierde zijn verjaardag. Het was beregezellig!!

Zondag zijn we een heel eind wezen wandelen, want het weer was perfect!! Tijdens het wandelen hebben we wat opties over adoptie en pleegzorg met elkaar besproken en we zijn allebei van mening dat we graag definitief een kindje in huis willen, en dat wij ons niet capabel achten om steeds weer afscheid te moeten nemen van een kindje dat na verloop van tijd weer terug naar huis gaat. We hebben dan ook besloten om gewoon een BKA-nummer aan te gaan vragen (Buitenlands Kind ter Adoptie).
Uiteraard houden we pleegzorg ook nog open, omdat wij er misschien wel een heel verkeerd beeld van hebben. Ik heb van beide (adoptie en pleegzorg) informatiepakketten aangevraagd en Jörgen heeft aan een collega gevraagd of zij haar ervaringen over pleegzorg met ons wil delen. Zij is namelijk permanent pleegmoeder voor een jongetje (als ik me niet vergis).

Na het wandelen moest Jörgen weer werken en ben ik doorgereden naar Mama en Frans om daar peertjes, rode kool, aardappelpuree en draadjesvlees te gaan eten. Ik had zo'n zin in draadjesvlees!!  Frans was een beetje ziekjes, maar dat mocht de gezelligheid niet drukken :D

En maandag begon het normale leven weer... phoei, dat viel toch wel even tegen!! Aan het einde van de dag had ik dan ook behoorlijke hoofdpijn :(

Al bij al kunnen we terugkijken op een leuke, educatieve en verbeterende vakantie, want we zijn ook nog es gestopt met roken!! Ik had verwacht dat ik er op mijn werk heel veel moeite mee zou hebben, maar dat valt me heel erg mee. Tot op heden -6 weken voor Jörg en 4 weken voor mij- gaat het heel erg goed en hebben we er geen behoefte aan.

Vandaag moet ik hoognodig wat aan school gaan doen, dus daar ga ik zo maar es aan beginnen....

Tuinsetje?

Vanmorgen had ik mijn schoonzus aan de foon en ze vroeg of ik zin had om mee te gaan om te kijken naar een lantaarn voor in de tuin bij mama. Tuurlijk, dat vind ik leuk!

Daar aangekomen, bleken de lantaarns die op de site stonden, alleen te koop zijn in de webwinkel. Ma balen, en Esther balen. Maar goed, we waren er toch en natuurlijk is rond deze tijd het tuinmeubilair vreselijk afgeprijsd.
Mama is even flink los gegaan, hahahaha: een lounge-set, bestaande uit een 2,5 zitsbankje, een dubbele loveseat, 2 fauteuils en een vierkante salontafel. Nu is dit nét genoeg om 1 hoek van het terras te vullen, dus ze vond het nodig om óók nog even een 'diner' te kopen: een lange tafel met 6 stoelen.

Maar ja, door die kooplust werd ik natuurlijk aangestoken en heb Jörgen gebeld om te overleggen wat we zouden doen. Hij is ook maar naar het tuincentrum gekomen en ook wij hebben een tafel met 4 stoelen gekocht, in de strakke stijl van onze tuin.

*snik*

Vandaag vet ongesteld geworden... poging is dus mislukt. Ik had het op de terugweg naar huis al tegen Jörgen gezegd dat ik geen gevoelige borsten meer had. Dat is voor mij toch wel het teken dat het niet gelukt zou zijn. Toch hou je hoop...

Helaas mocht het niet baten.